در زلال شب...

شب؛انچنان زلال؛که می شد ستاره چيد!

دستم به هر ستاره که می خواست می رسيد!

نه از فراز بام ؛

که از پای بوته ها

می شد ترا در اينه هر ستاره ديد!

در بی کران دشت

در نيمه های شب

 جزمن که با خيال تو می گشتم

جز من که در کنار تو؛ می سوختم غريب!

تنها ستاره بود که می سوخت.

تنها نسيم بود که می گشت. 

عشق...

عشق عشق می افريند؛

عشق زندگی می بخشد؛

زندگی رنج به همراه دارد؛

رنج دلشوره به همراه دارد؛

دلشوره جرات می بخشد؛

جرات اعتماد به همراه دارد؛

اعتماد اميد می افريند؛

اميد زندگی می بخشد؛

زندگی عشق می افريند؛

و عشق عشق می افريند.

واز عشق مردن سفری است به سوی خدا.....

اشک.

دلتنگی های ادمی را

باد ترانه ای می خواند

رویا هايش را

اسمان پر ستاره ناديده می گيرد

و هر دانه برفی

به اشکی نريخته می ماند. 

بی قرار.

بی قرارم مثل کبوتر

برای نشستن شاخه ای نيست

از دستانت برايم شاخه ای بساز 

و از چشمانت دانه ای

تا فصل دوم بودنم را

در کنارت ارام بگيرم

تا ابديت موسيقی قلب توست

که ارامم می کند

هميشه در سکوت غرق می شوم

که تا ابديت تو را بشنوم.

هديه.

پيشکش  به انها که زنده بودن را برای زنده ماندن دوست دارند

ستاره.

ای ستاره خسته از اين زندگی

می نشينم چشم در راه تو باز

بهر تسکين دل پر غصه ام

به نوازشهای تو دارم نياز

ای ستاره تشنه مهرو حزين

می نشينم منتظر بيمار و زار

باز ميگويم به تو اندوه دل

بهر اين دل جرعه مهری بيار...

مهر....

شما همراه زاده شديدوتا ابد همراه خواهيد بود.

اما در همراهی خود حد فاصل را نگه داريد؛

وبگذاريد بادهای اسمان در ميان شما به رقص در ايند.

به يکديگر مهر بورزيد؛اما از مهر بند نسازيد؛

بگذاريد که مهر دريايی مواجی باشد در ميان دو ساحل روحهای شما.

دل خود را به يکديگر بدهيد؛اما نه برای نگه داری.

زيرا که تنها دست زندگی می تواند دلهايتان را نگه دارد.

شب

شب است و شر شر چشمه ساران بلندتر به گوش می رسد.روان من نيز چشمه ای جوشان است.                                                                                                

شب است و همه عاشقان ترانه سر داده اند و روح من نيز يکی زان ترانه هاست.در من قدرتی پر اشوب است که می خواهد افسار سخن رها کند.و ان شور عشق است و همزبان عاشقان......

ای ستارگان فروزان اسمان؛ای همانند کرمهای ريز شب تاب؛اگر ظلمت بودم؛می توانستم يه شما مبارکباد گويم و از نوری که بر من فرو می ريزيد؛خشنود باشم.اما من از انوارخويش زنده ام و شراره های بر خا سته از خودرا سر می کشم....

شب است و شوق من همچو چشمه ساران بيرون می جهد و می خواهد فاش گويد انچه را که در دل نهفته است.

شب است و چشمه ساران جو شان بلنداوازترند و جان من نيز چشمه ای است زان چشمه های جوشان.

شب است و شيفتگان همگی ترانه سر داده اند و جان من نيز اوازی است زان ترانه ها.  

عاشق...

تنهاست

عاشق است و بی نام

بعد از سالها متوجه می شود که چشمهايی؛

پنهانی او را زير نظر دارند.

عشقی خفته که چندين و چند سال در پی اوست!

وقتی...

وقتی که ديگر نبود

من به بودنش نيازمند شدم.

وقتی که ديگر رفت

من به انتظار امدنش نشستم.

وقتی که ديگر نمی توانست مرا دوست بدارد

من او را دوست داشتم.

وقتی او تمام کرد

من شروع کردم.

وقتی او تمام شد

من اغاز شدم.

و چه سخت است.

تنها متولد شدن

مثل تنها زندگی کردن است؛

مثل تنها مردن است.